گذر لوطی صالح

این روزها مطلب برای نوشتن در مورد زندگی روزمره و اوقات آزادم زیاد دارم اما به دلایل مختلف مجال نوشتن آنها پیش نمی آید.این روزها یک موضوع نسبتا جالبی ذهنم را مشغول کرده و احساس کردم اگر کمی در این مورد بنویسم بد نباشد.تابلوهای و بیل بورد های زیادی در شهر دیده می شود که روی آنها نوشته شده است تهران شهر اخلاق....

با هر دیدگاهی که به این جمله بنگریم جالب به نظر می رسد.اما فارغ از این موضوع ای کاش دوستانی که تهران را شهر اخلاق نامیده اند کمی منظورشان را از اخلاق بیان می کردند و در یکی از رسانه های وابسته به شهرداری منتشر می کردند.اساسا نسبت شهر با اخلاق چیست ؟خوب است که ما به دنبال یک شهر اخلاقی باشیم اما نباید در نیل به این مهم دچار تناقضات فاحش شویم.در شهری که در تلویزیون های بزرگ واقع شده در میادین اصلی آن مردم را به سفر به استانبول ،آنتالیا و...دعوت می کنند و اشاعه ابتذال از رسانه های رسمی به صورت یک امر معمول در آمده،معلوم نیست اخلاق در کجای این معادله قرار دارد.اگر کمی از آرمانهای نپخته و کودکانه خود فاصله بگیریم و همه چیز را فدای جوان گرایی های غیر منطقی نکنیم و واقعیت ها را در شهرمان از نزدیک ببینیم،هرگز دچار این توهم نمی شویم که تهران را شهر اخلاق بنامیم.همه ما وظیفه داریم در همه امور زندگی مان بر اساس اخلاق عمل کنیم و همگان را هم به این معروف دعوت کنیم اما این هدف مهم ابزارهایی غیر از این دارد که آن را به یک نامگذاری ساده تقلیل دهیم و در شهرمان چیزی غیر از اخلاق را مشاهده کنیم.اگر واقعا اخلاقی عمل کنیم نتایجش آنقدر مشهود خواهد بود که دیگر نیازی به تبلیغات برای اخلاقی جلوه دادن تهران نداریم.